Ervaringsverhalen

 

thumbnail_truus en wil van Haaster met vrijwilliger frank (r)

“Je zorgt toch voor je man!”

 Wormer – Truus en Wil van Haaster, beiden 76 jaar, wonen samen met hond Okkie in een mooie seniorenwoning in Wormer, op de plek waar vroeger de papierfabriek Van Gelder stond.

Wil heeft in 2014 een herseninfarct gehad.

Truus is vanaf die tijd mantelzorger voor haar man; met een grote vanzelfsprekendheid.

 “Het overvalt je allemaal” vertelt Truus, “ Na de revalidatieperiode van Wil heb ik veel hulp gehad. Niet alleen kon hij lichamelijk minder vooruit, door het herseninfarct ontstond er ook een verandering in karakter. Maar ik heb hem nog thuis. Twee van onze kinderen wonen vlakbij en kunnen daardoor vaker bijspringen met hulp. Daar ben ik heel dankbaar voor.

We hadden het geluk dat Wil al snel drie dagen naar een nieuwe dagbestedinggroep kon bij Zorgcirkel Torenerf in Wormer. De wijkbus komt hem altijd halen en thuisbrengen.

De verzorging thuis doe ik allemaal zelf. Alleen het helpen met douchen werd me te zwaar, daarvoor komt nu drie keer per week de thuiszorg.

Ook ’s nachts moet ik er regelmatig uit. Mijn zoon heeft een bewegingssensor gemaakt in de slaapkamer. Zodra mijn man met zijn benen uit bed gaat schiet de lamp aan.

Het eerste jaar kwam ik niet toe aan iets voor mezelf maar inmiddels haal ik mijn ontspanning weer uit de maandelijkse klaverjasavonden met de “meiden”, mijn oud-collega’s. Ik ben lid van de ouderenbond en ik speel graag spelletjes op de ipad.  Als Wil een middagslaap doet, ga ik wel eens snel een boodschap halen.”

Vanuit het Dienstencentrum Wormer komt er elke week een respijtzorgvrijwilliger op bezoek bij Wil. Een paar uurtjes alle aandacht voor Wil zodat Truus haar handen even vrij heeft.

Vrijwilliger Frank is er vandaag voor de derde keer. Er is duidelijk een klik en hij heeft een goede invloed op de gemoedsrust van Wil. Vooral dit laatste vindt Truus heel fijn.

Van een actief leven, klussen, veel verre buitenlandse reizen, prachtige houtbewerkinghobby van Wil (pronkstuk heeft Wil in zijn handen op de foto) naar een ingetogen veelal binnenshuis afspelend leven. Maar Truus houdt de moed erin met haar positieve instelling. Binnenkort een weekje samen vakantie vieren met het Rode Kruis: “Daar mag ik niets doen aan verzorging want dan worden ze boos, bij wijze van spreken. Een heerlijk vooruitzicht!”

Voor meer informatie en advies over mantelzorgondersteuning in Wormerland kunt u contact opnemen met de mantelzorgconsulent van het Dienstencentrum Wormerland. Tel: 075-6419668 ma/vrij tussen 9.30 en 12.00 uur.

 

 

IMG_0315

20 jaar Mantelzorger. Ik vind het leuk, het zit gewoon in me

“Ik doe wel veel, maar zie het niet als mantelzorg en ik doe uit liefde anders had ik het niet gedaan. Ik kan ook niet niks doen en daarom weten ze me ook te vinden” begint mevrouw De Leeuw uit Wormer te vertellen.

“Zo heb ik tot 5 december voor mijn vriendin met Parkinson gezorgd, zij woonde bij mij aan de overkant. Ik deed daar veel en daardoor kon ze gelukkig lang thuis blijven wonen, dat wilde ze ook. Maar het werd op een gegeven moment gevaarlijk in verband met vallen. Ze is sinds december in het zorgcentrum en is ook erg achteruit gegaan. Ik kwam daar dagelijks en een ochtend per week deed ik huishoudelijk werk zoals de badkamer, bed verschonen. Ik vond het niet erg hoor, het was altijd gezellig.

Een andere mevrouw ken ik al 43 jaar. Ik kwam daar vroeger schoonmaken. Nu doe ik nog geregeld boodschappen of belt ze me op voor de apotheek of als het ’s nachts niet goed gaat. Ik help haar nu met inpakken want ze is nu 87 jaar en gaat binnenkort verhuizen.

Zo heb ik binnenkort dus twee mensen minder om voor te zorgen, ik krijg dan meer tijd om bijvoorbeeld met een vriendin te gaan wandelen maar zit ook te denken aan vrijwilligerswerk maar dan wel dat ik het zelf kan indelen.

Mijn buurman help ik al 20 jaar. Dit is begonnen toen zijn vrouw 20 jaar geleden ziek werd en uiteindelijk is overleden. Dat blijf je dan gewoon doen. Of dit nu allemaal mantelzorg is, weet ik niet hoor. Het zorgen zit nu eenmaal in me en ik vind het leuk om te doen en je hebt een doel in je leven.

Een andere mevrouw uit het dorp komt 1 a 2 keer per week een spelletje bij mij spelen, zij heeft geen andere mensen. Soms blijft ze ook mee eten. Ik vind het leuk om voor iemand te koken en het is gezelliger om met zijn tweeën te eten.

Zo ben ik dus zeker 2,5 dag in de week bezig. Mijn dagen zijn zo wel gevuld. Verder help ik mijn kinderen en ben ik voorzitter van de bewonerscommissie, zit in het bestuur van de overkoepelende huurdersvereniging en de kolfvereniging. Als je niets doet, wordt het ook saai he?

Of ik goed voor mezelf zorg? Oja ik eet goed en pak goed mijn rust. Ik loop bij geen dokter en slik geen pillen en dat wil ik graag zo houden.

Wat ik belangrijk vind is dat andere mensen weten dat ze me kunnen bereiken. Dat geeft ze rust, dat ze weten dat er iemand voor ze is. En als er wat is overdag of ’s nachts dan ga ik er heen als het nodig is.”

Voor meer informatie en advies over mantelzorgondersteuning in Wormerland kunt u contact opnemen met de mantelzorgconsulent van Dienstencentrum Wormerland: 075-6419668 van maandag tot en met vrijdag tussen 9.30 en 12.00 uur.

  

maatschappelijke-stage-tekenencloseup__e_noteboom

Manon (17 jaar) zorgt voor haar broer

Ervaringsverhaal: ”Ik heb me nooit geschaamd voor mijn broer. Ik ben juist heel erg trots op hem”!

Manon (17) is samen met haar ouders mantelzorger voor haar zwaar gehandicapte broer van 19 jaar. Ze zit op het ROC en wil de gehandicaptenzorg in.

”Ik doe van alles met mijn broer. Soms help ik hem met eten of drinken, het aantrekken van zijn schoenen of ik help hem als hij naar het toilet moet. Veel dingen doe ik wel in samenwerking met hem, want het werkt alleen als hij meehelpt. Als ik eerder dan hem thuis ben, wacht ik hem vaak op. Dan gaan we samen de hele middag dvd’s kijken of playstation spelen.”

”Ik vind het normaal om voor mijn broer te zorgen en zie het niet als iets vreemds. Op school vinden mijn leeftijdgenoten het wel vreemd dat ik meehelp met de zorg voor mijn broer. Mijn vrienden vinden het wel knap, maar het merendeel zou niet met mij willen ruilen. Ik vind het in erg fijn om bij mijn broertje te zijn en hem te helpen. Ik kan me ook niet voorstellen om het huis uit te gaan en geen tijd meer met hem door te brengen. Het is juist leuk om met hem te wonen. Ik blijf ook zeker voor hem zorgen op het moment dat mijn ouders dat niet meer kunnen.”

”Ik vind dat jonge mensen erg weinig van mantelzorg afweten. Zelfs op mijn school is er weinig bekend over wat het nu inhoudt. Er zijn vast wel meer mensen die mantelzorg verrichten maar er wordt nooit over gesproken. Ik doe en opleiding in de gehandicaptenzorg en het is wel gek dat ik nu uit boeken leer wat ik in de praktijk allang beheers.”

Tijd voor mezelf: ”Mijn ouders steken veel energie in de zorg, waardoor ze minder tijd hebben voor leuke dingen.
”Ik zorg uit liefde! Vaak vinden mensen het de normaalste zaak ter wereld. Toch zijn er ook mensen die het raar vinden, maar daar trek ik mij gewoon niets van aan. Ik heb me nooit geschaamd voor mijn broer. Ik ben juist heel erg trots op hem! Van de mensen in mijn omgeving en van mijn vrienden krijg ik juist veel respect voor wat ik doe. Ik heb zelfs mijn stage gekregen omdat ik deze ervaring heb. De ervaring van thuis helpt mij dus ook in het werk.”

 

mantelzorg

 

Leonie is 43 jaar en mantelzorger voor haar man

“We proberen het leven te nemen zoals het komt”

Leonie is 43 jaar en mantelzorger voor haar man. Dat betekent dat zij intensief en al langere tijd voor hem zorgt. Haar man Jamal (48 jaar) lijdt sinds januari aan nierinsufficiëntie. Een aandoening waarbij de nieren niet goed meer werken en moeite hebben om afvalstoffen goed af te voeren. De klachten bij deze nierproblemen bestaan uit moeheid, lusteloosheid, gebrek aan eetlust, kortademigheid, dikke benen en jeuk.

Leonie en Jamal hebben twee kinderen: een van 23 jaar en een van 19 jaar. De jongste woont nog thuis. Leonie helpt haar man waar ze kan en gaat ook altijd mee naar de onderzoeken in het ziekenhuis. Ze zegt hierover: “Ik vind het zenuwslopend. Ik kan niks anders doen dan machteloos toekijken. Er zijn heel veel andere dingen, die ik liever doe dan de ziekenhuisbezoeken. Wat mij op de been houdt? Mijn vrijwilligerswerk, dat geeft me veel energie en plezier. En we proberen samen het leven te nemen zoals het komt.”

Jamal sluit aan bij zijn vrouw: “Sinds het nieuws van mijn ziekte, sta ik nog steeds positief in het leven. Je moet proberen om gewoon verder te gaan. We wonen samen en we hebben nog een thuiswonend kind. We moeten proberen om te blijven genieten.”

Voor meer informatie en advies over mantelzorgondersteuning in Wormerland kunt u contact opnemen met de mantelzorgconsulent van het Dienstencentrum Wormerland.

Tel: 075-6419668 ma/vrij tussen 9.30 en 12.00 uur.

 

Een mantelzorger is iemand die langdurig en/of intensief en onbetaald zorgt voor iemand die chronisch ziek, gehandicapt of hulpbehoevend is. De zorg is voor iemand waarmee hij/zij een persoonlijke band heeft. Een mantelzorger is geen beroepskracht.

 

Contact

WonenPlus Wormerland
Faunastraat 68
1531 WH Wormer
075 641 96 68
info@dcwormerland.nl

Servicepunt WonenPlus Wormerland
naam openingstijden ma-vrij 9.30–12.00 uur

Vriend van de Wijkbus

wilt u ook Vriend van de Wijkbus worden vul dan het machtigingsformulier in.
naam